เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ประมูลเคล็ดวิชาสร้างฐาน
แต่เคล็ดวิชาสร้างฐานเล่มหนึ่ง หวงต้าซ่านเหรินกลับตั้งราคาสูงถึงห้าพันศิลาวิญญาณ แถมยังไม่ยอมให้ต่อรองราคาอีกด้วย
หลี่ต้าไห่ที่ในกระเป๋าไม่มีเงินเหลืออยู่เลย จะเอาเงินที่ไหนไปซื้อเคล็ดวิชานี้ได้?
สถานการณ์แบบนี้ช่างน่าหนักใจจริง ๆ
ตอนนี้ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหวงต้าซ่านเหรินถึงยอมเหมาหอพักไว้คนเดียว ไม่คิดแบบนั้นบ้างหรือ?
ของเก่าที่เขารวบรวมมาได้พวกนั้น ล้วนเป็นของที่ฉวยโอกาสหามาในช่วงเวลาสั้น ๆ จากนั้นเขาก็คัดเลือกเคล็ดวิชาเหล่านี้ แล้วนำไปขายต่อได้อีก
ต่อให้เป็นแค่เคล็ดวิชาที่ไม่สมบูรณ์ ก็ยังขายได้ราคาสูงขนาดนี้ ลองคิดดูสิว่าถ้าเป็นฉบับสมบูรณ์ ราคาจะต้องแพงขึ้นอีกหลายเท่าแน่นอน
โอกาสที่จะยกระดับพลังอยู่ตรงหน้าแล้ว หลี่ต้าไห่เองก็ไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไป โดยเฉพาะเมื่อเขานึกถึงโอสถหลอมปราณหลายสิบเม็ดที่อยู่ในอก นี่แหละคือทุนของเขา
เพราะโอสถระดับหลอมปราณเม็ดหนึ่งมีราคาสูงถึงกว่าร้อยศิลาวิญญาณ อีกอย่างโอสถก็เป็นของจำเป็นที่ทุกคนต้องใช้ กินเข้าไปแล้วก็สามารถนำไปช่วยในการฝึกฝนได้ แทบทุกคนล้วนใช้ประโยชน์จากมันได้ทั้งนั้น
เพราะฉะนั้น ในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนจึงมีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ข้อหนึ่ง นั่นคือสมบัติวิเศษอาจจะขายยากสักหน่อย แต่โอสถเป็นสิ่งที่ขายง่ายที่สุดอย่างแน่นอน เพราะทุกคนต่างก็อยากกินยาแล้วทำให้พลังของตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้