กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 667 ชอบเจ้าเข้าก็ถือว่าซวยบัดซบแล้วจริง ๆ
คนเราเมื่อโมโหถึงขีดสุดก็มักจะหัวเราะออกมา
ชายชราเองก็หัวเราะเช่นกัน "เหอะ เจ้านี่มันช่างคลั่งรักเสียจริง! พ่อนี่ด่าจนเหนื่อยแล้ว เจ้าปลุกแม่หนูนี่ให้ตื่น ข้ามีเรื่องจะพูดกับนาง"
"ไม่ได้ นางเพิ่งจะหลับไป จะปลุกนางให้ตื่นไม่ได้ ท่านมีเรื่องอะไรก็พูดกับข้า" เยี่ยนเฉินนั่งลงกับพื้น มือข้างหนึ่งลูบไล้เส้นผมหน้าผากของเสี่ยวเสวี่ยหลีอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงพลันอ่อนโยนลง
"ข้าเพียงแค่จะพูดไม่กี่ประโยค ไม่ได้จะกินนางเสียหน่อย" ชายชราโมโหจนหัวเราะออกมาอีกครา
"ท่านจะพูดจาส่งเดช!" เยี่ยนเฉินไม่สะทกสะท้าน ทั้งยังไม่มีความคิดที่จะปลุกเสี่ยวเสวี่ยหลีแม้แต่น้อย
"เจ้า..." ชายชราถูกยั่วโมโหอีกคำรบ