0612

⬢⬢⬢

ตอนที่ 612 เจ้าออกไปรนหาที่ตายรึไง!

ครู่ต่อมา หลีชิงชิงก็พบว่าเงาดำเหล่านั้นที่อยู่ไกลออกไปพลันพุ่งพล่านสะเปะสะปะ ดูเหมือนกำลังหาที่หลบฝน

หลีชิงชิงทอดถอนใจ เงยหน้ามองท้องฟ้ามืดมิดที่พายุฝนเทกระหน่ำลงมา

พิรุณลำดับงั้นหรือ?

นั่นมันเป็นลำดับแบบไหนกันแน่?

นางลองปล่อยจิตธาราสายหนึ่งออกไป สัมผัสรับรู้ว่าพายุฝนทั่วฟ้าอันกว้างใหญ่นี้มีสิ่งใดที่แตกต่าง

ในตอนแรก นางไม่รู้สึกถึงสิ่งใดเลยจริงๆ

ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป นางกลับพบว่ายามที่พายุฝนนี้ตกลงมากระทบร่างกายจะทิ้งแรงกดดันอันเบาบางยิ่งนักสายหนึ่งไว้

ขณะที่นางกำลังจับความรู้สึกถึงความแตกต่างอันแผ่วเบานี้อย่างสงบนิ่ง เงาดำเหล่านั้นที่อยู่ไกลตาพลันโซซัดโซเซมุ่งหน้ามาทางนาง