กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 590 จะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องเผชิญอันตราย
หลีชิงชิงจนปัญญาอยู่บ้าง แต่ก็ยังยอมมอบร่มเขตแดนให้นกกระเรียนกระดาษไป
นกกระเรียนกระดาษตัวเล็กนิดเดียว ทว่าเมื่อกระพือปีกดันขึ้น ร่มเขตแดนก็คล้ายกับถูกตรึงไว้เหนือศีรษะของมัน มันบินไปทางไหน ร่มเขตแดนก็เคลื่อนตามไปทางนั้น
เมื่อหลีชิงชิงไม่มีร่มเขตแดน จึงหยิบร่มกันฝนธรรมดาออกมาคันหนึ่ง
ทว่าร่มยังมิทันได้กางออก นางก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติ
รากวิญญาณของนางราวกับไม่ได้ดื่มน้ำมาแปดร้อยปี ทันทีที่สายฝนซัดสาดจนเปียกชุ่ม หยาดฝนบนร่างก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสจิตธาราสายหนึ่งที่ถูกรากวิญญาณของนางดูดซับเข้าไป
หลังจากตระหนักถึงจุดนี้ นางก็ไม่กางร่มอีกต่อไป ปล่อยให้สายฝนที่ตกลงมาหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ชโลมร่างตนเองไปเช่นนั้น