0582

⬢⬢⬢

ตอนที่ 582 ทรยศข้า เช่นนั้นก็ไปตายซะ

หลีชิงชิงครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วเอ่ยถามโม่สิงจื่อด้วยความห่วงใยอีกประโยค "แล้วเจ้าล่ะ? มีเรื่องที่หวาดกลัวหรือไม่?"

โม่สิงจื่อเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า "อาจารย์ ข้าก้าวข้ามได้ขอรับ"

อุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใจเขา ก็คือการถูกบิดามารดาทอดทิ้งในตอนนั้น ทว่าเวลาล่วงเลยมาหลายปีถึงเพียงนี้ บัดนี้เขาได้ปล่อยวางไปนานแล้ว

เขานับว่าโชคดีอย่างยิ่งที่ได้พบกับอาจารย์!

ฉู่หนานอี้ได้ยินคำนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ "หากพบเจอกับภาพมายาที่ควบคุมไม่ได้อันใด แท้จริงแล้วสามารถถอยออกมาได้ อย่าได้ไปรับบาดแผลดวงจิตในภาพมายาเพิ่มเป็นอันขาด"

หลีชิงชิงพยักหน้า "เป็นเช่นนั้น ทุกคนระวังความปลอดภัยด้วย!"

ขณะพูด นางเดินไปทางขวา หยิบกระถางต้นไม้มาใบหนึ่ง

ทว่าในไม่ช้านางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย