0557

⬢⬢⬢

ตอนที่ 557 ได้ยลเพียงเสี้ยวส่วนก็นับเป็นวาสนา

ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่หลีชิงชิงจะเล่าเรื่องนี้ให้มันฟัง นางเก็บกองขนนกมิติในมือขึ้นมา จากนั้นก็มองไปรอบทิศ

“ข้าจะออกไปอย่างไรหรือ? แม้ว่าลูกแก้วผนึกที่นี่ยังมีอยู่อีกมาก แต่ความจริงแล้วข้าไม่ได้อยากอยู่ที่นี่ต่อหรอกนะ”

นางเดินไปทางซ้ายที เดินไปทางขวาที ไม่แม้แต่จะเหลือบมองลูกแก้วผนึกบนต้นไม้อีกต่อไปแล้ว

ขณะที่นางรู้สึกว่าตนเองเริ่มแสดงละครจนเหนื่อยล้า พลังสายหนึ่งก็ผลักนางออกจากห้องหมายเลขศูนย์โดยตรง

เมื่อได้สติกลับมา หลีชิงชิงก็พบว่าตนเองยังคงยืนอยู่ในห้องพักบนเกาะของตน

นางมองดูค่ายกลอักขระเคลื่อนผ่านพลังวิญญาณที่ตนเองวางเอาไว้แวบหนึ่ง แล้วจึงเดินออกไป

เมื่อมองดูผืนทะเลภายนอกที่ฟ้าครามกระจ่างตา นางก็นั่งลงบนโขดหินก้อนหนึ่งตามอำเภอใจพลางทอดถอนใจออกมาเบาๆ