0542

⬢⬢⬢

ตอนที่ 542 ต้องเตรียมพร้อมเผ่นหนีได้ทุกเมื่อ

แม้พวกตนจะมีใบอนุญาตพำนักของเมืองโยวหลัน ทว่าในยามนี้กลับยังไม่มีที่พักพิงเป็นหลักแหล่ง

สถานการณ์ตรงหน้านี้ ดูเหมือนพวกตนจะไม่ได้วาสนาอันใดเสียแล้ว

หลีชิงชิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกวักมือเรียกผู้อาวุโสเหลยที่กำลังยืนดูเสาน้ำสีทองอยู่ข้างๆ เข้ามา จากนั้นก็เรียกพวกของลั่วหยวนและโม่สิงจื่อกลับมา แล้วเริ่มกระซิบกระซาบกับพวกเขา

"ข้าพบทางเข้าออกของห้องหมายเลขศูนย์แล้ว อยู่ใต้เสาน้ำสีทองพวกนี้นี่เอง..."

เหลยเทียนเริ่นได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็เบิกกว้าง "จริงหรือ?"

หลีชิงชิงพยักหน้า "แต่ดูเหมือนการจะเข้าไปข้างในนั้นคงไม่ง่ายดายนัก พวกเรายังต้องรอดูสถานการณ์ไปก่อน"