กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 497 ความคิดนี้ดีแท้!
เมื่อลั่วหยวนวิ่งมาถึงตรงหน้านาง นางก็เอ่ยถามพลางยิ้มว่า "ไฉนจึงดีใจถึงเพียงนี้?"
อีกทั้ง เวลาที่พวกเขามาถึงเส้นทางรกร้างพิบัติช่วงที่เจ็ดก็เร็วกว่าที่นางคาดการณ์ไว้มาก
ระหว่างทางนี้ ต้องพบเจอกับเรื่องอะไรเข้าแน่!
ลั่วหยวนสงบจิตใจลงแล้วยิ้มพลางอธิบายว่า "อาจารย์ ศิษย์จะบอกท่านนะขอรับ พวกเราเห็นอาจารย์ปู่ระหว่างทางด้วย..."
หลีชิงชิงชะงักไปครู่หนึ่ง ถึงกับคิดว่าตนเองฟังผิดไป
"เจ้าว่าอะไรนะ?"
ลั่วหยวนยิ้มร่าพลางกล่าวว่า "อาจารย์ ตอนที่พวกเราอยู่ตรงเส้นทางรกร้างพิบัติช่วงที่สี่ได้พบอาจารย์ปู่ขอรับ พวกเราก็ไม่รู้ว่าเขาทำได้อย่างไร แค่โบกมือเบาๆ ก็ส่งพวกเราพ้นเส้นทางรกร้างพิบัติช่วงที่ห้ามาแล้ว..."