0492

⬢⬢⬢

ตอนที่ 492 ประมาทเกินไปจริง ๆ!

หลีชิงชิงได้ยินตงหลีซางกล่าวเช่นนั้น ในใจก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

น้ำใจของประมุขตำหนักวังศักดิ์สิทธิ์มิใช่จะได้มาโดยง่าย ทว่าในเมื่ออีกฝ่ายเป็นคนเอ่ยปากออกมาเอง นางย่อมไม่ปฏิเสธ

ดังนั้น นางจึงพยักหน้า "ตกลง น้ำใจนี้ของท่าน ข้าขอรับไว้"

ฉู่หนานอี้กระแอมเบา ๆ "บทเพลงแสงสว่างก็มิใช่ว่าจะต้องฟังให้ได้เสียเดี๋ยวนี้ ไว้ภายหน้าเมื่อไปถึงเมืองทัณฑ์อสนี ย่อมมีโอกาสได้ฟังประมุขยอดเขาพิณวิญญาณบรรเลงคัมภีร์เก้าบทเสียงพิสุทธิ์อย่างแน่นอน"

หลีชิงชิงพยักหน้า "นั่นก็จริง"

นางไม่มีทางที่จะไม่บรรเลงคัมภีร์เก้าบทเสียงพิสุทธิ์ไปตลอดกาล เพียงแต่เพลานี้เห็นได้ชัดว่าไม่อยากบรรเลงให้คนจากวังศักดิ์สิทธิ์สองสามคนนี้ฟังก็เท่านั้น