0488

⬢⬢⬢

ตอนที่ 488 กฎเกณฑ์มีไว้เพื่อทำลาย

ไป๋เซียงหลิงรู้สึกเพียงลำคอเจ็บแปลบ คนก็หมดสติไป

ยามที่สติของนางฟื้นคืนมาอีกครั้ง บนลำคอของนางก็มีโซ่เหล็กเพิ่มมาเส้นหนึ่ง ช่างเหมือนกับแบบที่ใช้ล่ามสุนัขจริงแท้

และในยามนี้เอง เบื้องหน้าสายฟ้าแลบฟ้าร้องคำราม อสนีทัณฑ์สายแล้วสายเล่าผ่าลงมาจากท่ามกลางพายุฝน จากนั้นผ่านการชักนำของโซ่เหล็ก ช็อตจนไป๋เซียงหลิงกรีดร้องโหยหวนไม่เป็นภาษา

แม้ว่านางจะร้องอย่างน่าเวทนา สีหน้าซีดเผือด ทว่าก็ยังคงมีชีวิตอยู่อย่างปกติสุขดี

เมื่อมีนางผู้ทำหน้าที่ชักนำอสนีคนนี้ คนอื่น ๆ บนเรือจึงกลายเป็นผู้รอดพ้นเคราะห์และเป็นผู้ยืนดู

"ลี่เป่ยฮวา เจ้าว่านางควรจะตายไปกี่ครั้งแล้ว?" ฉู่หนานอี้เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง