0485

⬢⬢⬢

ตอนที่ 485 ช่างเถอะ ข้ามิได้สนใจเรื่องนี้

หลีชิงชิงเห็นพ้องกับคำพูดของเขาเป็นอย่างยิ่ง จึงพยักหน้า "ถูกแล้ว ของดีย่อมไม่นับว่ามากเกินไป ดังนั้น ข้าก็ยังเห็นว่ามันน้อยไปอยู่ดี!"

ฉู่หนานอี้ "..."

เอาเถอะ! ไม่มีก็คือไม่มีแล้วกัน!

หลังจากเดินทางฝ่าสายฝนอยู่หนึ่งวัน หลีชิงชิงก็พบว่าความเข้มข้นของปราณวิญญาณในสายฝนลดน้อยลง ระหว่างฟ้าดินกระทั่งยังมีไอปฏิกูลปนเปื้อนอันสับสนวุ่นวายเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน

สถานการณ์เช่นนี้ย่อมไม่เหมาะกับการเดินเท้าบำเพ็ญเพียรกลางสายฝน นางจึงก้าวขึ้นเรือนเหินมิติทันที แล้วเคลื่อนที่ตามหลังฉู่หนานอี้ไป โดยใช้เวลาไปหนึ่งวันครึ่งถึงบินพ้นเส้นทางรกร้างพิบัติช่วงที่สาม

ยามย่างก้าวเข้าสู่เส้นทางรกร้างพิบัติช่วงที่สี่ ภาพเบื้องหน้าก็แปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน จากฝนตกหนักกลายเป็นแสงแดดแผดจ้าอยู่กลางท้องฟ้าโดยตรง