กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 478 มีเหตุผลที่มันลำเอียงรัก!
เมื่อหลีชิงชิงเงยหน้าขึ้นมอง ฉู่หนานอี้ก็ช่วยขยายภาพบนม้วนภาพให้แล้ว
ตอนนี้ คนที่ก้มตัวขุดหลุมอยู่ข้างนอกนั้นก็คือฟู่ฉางเย่ไม่ใช่หรือ
ที่อยู่กับเขาก็มีไป๋เซียงหลิง ต้วนอู๋เตา ผู้อาวุโสหยวนฉี และผู้บำเพ็ญอีกห้าหกคนที่ไม่รู้จัก
ดูท่าผู้อาวุโสไท่หรงกับผู้อาวุโสหั่วหลีคงแยกจากพวกเขา รีบรุดไปยังเมืองทัณฑ์อสนีก่อนแล้ว
"ข้างนอกทำไมลมไม่พัดแล้วล่ะ" ลั่วหยวนเห็นฟู่ฉางเย่ในภาพเส้นผมยังไม่ปลิวสักเส้น ก็อดสงสัยไม่ได้
"น่าจะได้รับผลจากอสนีทัณฑ์ พายุจึงชะงักไปชั่วคราว ที่เรียกว่าความสงบก่อนพายุใหญ่ เข้าใจไหม" ฉู่หนานอี้เลิกคิ้วรับคำ