0456

⬢⬢⬢

ตอนที่ 456 อ่า อาจารย์ตามใจเขาเหลือเกิน!

เพราะอ่านไม่เข้าใจ นางจึงเอ่ยถามลั่วหยวนทันที

“เจ้าเห็นหรือไม่ว่าศิษย์พี่ลู่ของเจ้าพูดอะไร?”

ลั่วหยวนที่กำลังเร่งรุดหน้าไปยังทิศทางของเทือกเขาภัยทมิฬก็มีสีหน้างุนงงเช่นกัน “อาจารย์ ข้าเห็นไม่ครบขอรับ! ข้าไม่รู้เลยว่าศิษย์พี่เขียนอะไรลงไป”

ขณะที่หลีชิงชิงกำลังคิดจะเอ่ยถามลู่ทิงไป๋ด้วยตนเอง ฟู่ฉางเย่ก็เอ่ยปากซักไซ้นางขึ้นมาเสียก่อน

“ประมุขยอดเขาพิณวิญญาณ เจ้าอาศัยว่าตบะของตนเองสูงส่งแล้วข่มเหงผู้อื่น คิดว่าไม่คำนึงถึงน้ำใจร่วมสำนักเกินไปหน่อยหรือ?”

“ข้ามีหรือ? ตามที่ประมุขยอดเขาแพทย์วิญญาณกล่าว ข้าควรคำนึงถึงน้ำใจร่วมสำนักอย่างไรดีเล่า? ทำเหมือนท่านที่ดูดกลืนตบะของผู้อื่นหรือ? ท่านรู้หรือไม่ ตอนนี้ข้าสงสัยเหลือเกินว่าในอดีตท่านเป็นคนดูดกลืนตบะของอาจารย์ลุงเย่สวินไป?” หลีชิงชิงย้อนถาม