0442

⬢⬢⬢

ตอนที่ 442 ไม่อยากให้ไก่บินไข่แตก

พลังอันอบอุ่นสายหนึ่งถาโถมเข้ามา ฉู่หนานอี้รู้สึกร่างกายเบาโหวง เงามืดในส่วนลึกของหัวใจก็หายวับไปตามนั้น

มองใบหน้าหวานของหลีชิงชิงที่อาบแสงแดดอีกครั้ง เขาก็เผลอเหม่อไปเล็กน้อย

เขาไม่ใช่ไม่เคยได้ยินบทเพลงแสงสว่างจากคัมภีร์เก้าบทเสียงพิสุทธิ์ แต่คนที่บรรเลงได้ไพเราะเช่นนี้ หลีชิงชิงคือคนแรก

ลั่วหยวนสังเกตเห็นสีหน้าของฉู่หนานอี้ จึงขยับเท้าเล็กน้อยไปขวางสายตาเขาไว้

ฉู่หนานอี้มองเขาแวบหนึ่ง แล้วในไม่ช้าก็หามุมมองใหม่ให้ตัวเองอีกครั้ง

เสียงพิณเขาอยากฟัง คนเขาก็อยากดู

ฟังแค่เสียงพิณไม่ดูคน เขารู้สึกว่าขาดอะไรไปอยู่เสมอ