0432

⬢⬢⬢

ตอนที่ 432 ความองอาจไร้ใดเปรียบ

หลีชิงชิงได้ยินคำพูดของลั่วหยวน ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจยิ่ง “ไม่เลว ไม่เสียทีที่เป็นคนที่ข้าเลือก เจ้าฟังออก แสดงว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในการบรรเลงบทเพลงเทพดับสูญแห่งคัมภีร์เก้าบทเสียงพิสุทธิ์ รอเจ้าฝึกฝนบทเพลงแสงสว่างได้ดีแล้ว หลังจากนั้นจะสอนบทเพลงเทพดับสูญให้เจ้า!”

“ขอบคุณอาจารย์ขอรับ!” ลั่วหยวนดีใจเป็นอย่างยิ่ง มุมปากยกยิ้มซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อาจารย์เอ่ยชมเขาแล้ว!

พอดีใจขึ้นมา เขาก็รีบไปอวดบนกระดานฝากข้อความระบบศิษย์อาจารย์ยอดแกร่งทันที

“บรรดาศิษย์พี่ชาย อาจารย์เพิ่งจะเอ่ยชมข้าล่ะ……”

หลีชิงชิงชำเลืองมองกระดานฝากข้อความด้วยความรู้สึกบางอย่าง จากนั้นก็ยิ้มพลางส่ายหน้า

เป็นเด็กอายุสามพันกว่าปีจริง ๆ ไร้เดียงสาเสียจริง!