0401

⬢⬢⬢

ตอนที่ 401 ข้ากับนางมีวาสนาต่อกัน

หลีชิงชิงพบว่าตอนที่มนุษย์สองเศียรผู้นั้นวิ่งมาได้ทำให้เกิดกระแสลมปั่นป่วนระลอกแล้วระลอกเล่า กลิ่นอายพลังน่าสะพรึงกลัว จึงรีบหลบกายออกไปให้ห่าง

ลั่วหยวนก็มาอยู่ข้างกายอาจารย์ของตนในทันทีเช่นกัน

ผู้อาวุโสไท่หรงและผู้อาวุโสหั่วหลีกับพวกต่างมองคนที่วิ่งมาด้วยความตกตะลึง จากนั้นก็มองเขาอุ้มไป๋เซียงหลิงขึ้นมาอย่างตื่นเต้นด้วยสีหน้างุนงง โยนขึ้นไปบนฟ้า พลางรับไว้ แล้วก็โยนขึ้นไปอีก

ไป๋เซียงหลิงที่ยังไม่ทันตั้งตัวตกใจจนหน้าถอดสี กรีดร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"อ๊าก……อ๊าก……อ๊าก……อ๊าก……"

หลีชิงชิง: "……"

ภาพนี้ ช่างเกินบรรยายจริง ๆ!

กระทั่งโยนจนคนอาเจียนออกมา มนุษย์สองเศียรจึงวางนางลง ดูเหมือนอ่อนโยน แต่ความจริงกดศีรษะของไป๋เซียงหลิงอย่างแรงพลางหัวเราะฮ่า ๆ ๆ ๆ