0358

⬢⬢⬢

ตอนที่ 358 ขอท่านโปรดยกมือสูงไว้ชีวิต

หลีชิงชิงลองก้าวไปข้างหน้าอีกสองสามก้าวอย่างหยั่งเชิง

เสียงจิตสำนึกนั้นดังขึ้นอีกครั้งด้วยความโล่งอกอย่างหาที่สุดมิได้ "ในที่สุดก็ไปเสียที!"

หลีชิงชิงพลันหยุดยืนนิ่งกะทันหัน หันกลับไปมอง แล้วก็เห็นอสูรตัวนั้นที่อยู่ไกลออกไปลืมตาขาวซีดข้างหนึ่งและหลับตาข้างหนึ่งมองมาทางตน

ขณะที่หลีชิงชิงกำลังตื่นตระหนกตกใจ ก็ได้ยินเสียงจิตสำนึกนั้นกล่าวอย่างลนลานอยู่บ้าง "ไฉนคราวนี้ถึงไม่ไปอีกล่ะ? นางจับสังเกตข้าได้แล้วใช่หรือไม่? นางพบข้าแล้วใช่ไหม?"

คราวนี้ในที่สุดหลีชิงชิงก็ค้นพบและมั่นใจได้แล้ว เสียงจิตสำนึกนั้นมาจากอสูรที่ซ่อนตัวอยู่ในผืนหิมะตนนั้นอย่างแท้จริง

ที่แท้นางก็กลัวมัน!

ทว่าพอดูในตอนนี้แล้ว แท้จริงแล้วมันกลัวตนเองต่างหาก?