0346

⬢⬢⬢

ตอนที่ 346 บังอาจตีข้างั้นหรือ? เจ้าตายแน่!

หลังจากจุดแสงสีทองและจุดแสงสีเขียวถูกผู้คนแย่งชิงจนหมดสิ้น ความมืดมิดก็พลันสลายตัวไปอีกครั้ง ท้องฟ้าพลันสว่างแจ้งตามมาติดๆ

เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรโดยรอบต่างมองหน้ากันไปมา คล้ายกับกำลังคาดเดากันอยู่ว่าผู้ใดได้เศษโอสถชะตาภัยไปครอบครองมากกว่ากัน

เริ่นเชียนเต้ากลับเดินมาข้างกายหลีชิงชิงอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็นั่งลงบนพื้นหิมะโดยตรง

"แม่หนูน้อย ข้าขอหลับสักงีบ หากผ่านไปห้าชั่วยามแล้วยังไม่ตื่น เจ้าค่อยปลุกข้า"

หลีชิงชิงชะงักไปครู่หนึ่ง "ผู้อาวุโสเริ่น ท่านจะนอนอีกห้าชั่วยามหรือเจ้าคะ? ก่อนหน้านี้ท่านมิใช่เพิ่งนอนไปหรอกหรือ?"

เริ่นเชียนเต้าส่ายหน้า "เจ้าไม่เข้าใจหรอก การแย่งชิงเศษโอสถชะตาภัยนั้นผลาญพลังดวงจิตอย่างยิ่ง"