0295

⬢⬢⬢

ตอนที่ 295 นอนเฉย ๆ ก็มาถึงอ่าวเก้าทัณฑ์

เรือลอยละล่องอยู่บนผิวน้ำทะเล โคลงเคลงขึ้นลงตามแรงลมและคลื่น เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้า เดี๋ยวสูงเดี๋ยวต่ำ

คนที่นั่งอยู่บนเรือล้วนรู้สึกไม่สบายตัว ผ่านไปหนึ่งชั่วยามก็มีคนหน้าซีดเผือดจนแทบจะอาเจียนออกมา

ทว่าอย่างไรเสียตบะก็ไม่นับว่าต่ำ แม้จะไม่สบายตัวเพียงใด แต่ก็ยังคงฝืนทนต่อไปได้

ในเวลานี้เอง หลีชิงชิงถึงได้ค้นพบข้อดีของม่านแสงที่อีกาเทพมอบให้

นางนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนอันแสนสบาย มีม่านแสงคอยปกป้องคุ้มครองอยู่รอบกาย รู้สึกเพียงว่าเรือลำนี้เป็นดั่งเก้าอี้โยกที่แกว่งไกวเบา ๆ จนทำให้คนรู้สึกง่วงงุนขึ้นมาบ้างแล้ว

หลีชิงชิงรู้สึกว่าอันตรายคงไม่มาถึงเร็วปานนี้ จึงหลับตาลงนอนจริง ๆ

ครั้นตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลอย่างสุขสบาย หลีชิงชิงก็พบว่าคนบนเรือหายไปสองคนอย่างไม่คาดคิด?