0283

⬢⬢⬢

ตอนที่ 283 ข้าทนไม่ไหวแล้ว

“หากยังสิ้นเปลืองเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าพวกเราคงยังไม่ทันเดินไปถึงทะเลศักดิ์สิทธิ์ฮวาหลิงก็คงอดตายกันเสียก่อน!” เจ้าเกาะเร้นกายก็อิจฉาประมุขยอดเขาพิณวิญญาณอยู่หรอก แต่ยามนี้เขารู้สึกสงสารตัวเองมากกว่า

“อาศัยจังหวะที่ตอนนี้เรี่ยวแรงฟื้นฟูกลับมาแล้ว พวกเรารีบไปกันเถอะ! เดินหน้าต่อไปอีกสักหน่อย” ความคิดของประมุขหอทะเลจิตก็คือ รีบออกไปจากเขตสุญญากาศปราณแห่งนี้ให้เร็วที่สุด

หลีชิงชิงพยักหน้า “เช่นนั้นก็เดินต่อเถอะ”

นางทำเหมือนเมื่อก่อนหน้านี้ เดินไปได้สักพัก ก็ดมกลิ่นหอมของดอกไม้ สร้างภาพลวงตาแห่งการเดินหน้าไปสู่ความหวังให้แก่ตนเอง

ไม่มีทางเลือกอื่น หากปล่อยเวลานานไปโดยไม่ทำอะไรเลย นางมักจะเกิดความรู้สึกอยากหันหลังกลับแล้วเดินย้อนทางเดิมอยู่เสมอ