0272

⬢⬢⬢

ตอนที่ 272 หอสมุทรเจตมีแขกมาเยือนสองท่าน

เหยาหานใช้ขลุ่ยพันเสียง เมื่อเห็นอาจารย์มองมา เขาก็เริ่มเป่าบรรเลงทันที

เพลงแรกที่เขาเป่าคือบทเพลงชักนำวิญญาณ ซึ่งเป็นเพลงที่เขาฝึกฝนมากที่สุดเช่นกัน

หลีชิงชิงไม่เคยดูเหยาหานเป่าขลุ่ยตามลำพังมาก่อน จึงตั้งใจฟังอย่างยิ่ง

ความจริงแล้วการใช้เสียงขลุ่ยชักนำปราณวิญญาณนั้นค่อนข้างเสียเปรียบอยู่บ้าง ทว่าเหยาหานเป่าขลุ่ยได้ดี ปราณวิญญาณที่ถูกชักนำจึงไหลรินดั่งลำธารสายเอื่อย มีจังหวะจะโคนอย่างยิ่ง

เพียงชั่วครู่ เขาก็สามารถสร้างค่ายกลชักนำวิญญาณได้สำเร็จ

แม้ขอบเขตการครอบคลุมของค่ายกลชักนำปราณนี้จะไม่กว้างใหญ่นัก แต่ก็นับว่าสำเร็จอย่างแท้จริง

ค่ายกลชักนำปราณขนาดเล็กเช่นนี้ เพียงพอให้เขาใช้บำเพ็ญเพียรตนเองได้โดยไม่มีปัญหาอันใด