0248

⬢⬢⬢

ตอนที่ 248 จะเป็นไปได้หรือไม่ว่า พวกเฒ่าสารพัดพิษเหล่านั้นซ่อนตัวได้แนบเนียน?

เพราะประมุขหอทะเลจิตได้เอ่ยถึงความสำคัญของประมุขยอดเขาพิณวิญญาณขึ้นมาอีกครา ความเคารพเลื่อมใสและบูชาที่ทุกคนมีต่อหลีชิงชิงจึงพุ่งทะยานสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ตามที่รุ้งสวรรค์บนท้องฟ้าเลือนหายไปจนหมดสิ้น กระแสน้ำขึ้นลงแห่งทะเลวิญญาณของปีนี้ก็สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์เช่นกัน

หลีชิงชิงไม่คิดจะรั้งอยู่บนอวี้หลิงโจวนานเกินไป จึงได้กล่าวลาต่อประมุขหอทะเลจิต ประมุขนิกายวายุอสนี และประมุขนิกายโอสถศาสตราโดยตรงก่อน

ประมุขนิกายวายุอสนีพยักหน้า "ก็ดี ข้าเองก็ต้องกลับแล้วเช่นกัน เช่นนั้นพวกเราค่อยพบกันใหม่ หากวันหน้าประมุขยอดเขาพิณวิญญาณมีโอกาสไปเยือนซีโจวอีก ก็แวะไปนั่งพักที่สำนักวายุอสนีของข้าบ้าง"