0226

⬢⬢⬢

ตอนที่ 226 เขาปลอดภัยแล้ว!

แต่โมโหก็ส่วนโมโห ไม่อยากเดินก็ส่วนไม่อยากเดิน นางยังคงต้องลากฝีเท้าอันหนักอึ้งก้าวเดินต่อไป

ไม่มีทางเลือก เดิมทีก็อนาถมากพออยู่แล้ว นางไม่อยากมาตายในสถานที่บัดซบแห่งนี้

ฉินหยวนมองดูท่าทางหมดอาลัยตายอยากของไป๋เซียงหลิง อันที่จริงก็อยากจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทว่าพอคำพูดมาถึงริมฝีปาก สุดท้ายก็ยังมิได้กล่าวสิ่งใดออกไป

หลังจากเดินเท้าต่อไปอีกหนึ่งชั่วยาม จู่ๆ ลั่วเหลียงก็ค่อยๆ ฟื้นคืนสติขึ้นมา

หลังจากสติเลอะเลือนอยู่ชั่วครู่ สายตาของเขาก็พลันตกไปอยู่ที่ร่างของไป๋เซียงหลิง

เมื่อเห็นศิษย์น้องหญิงเล็กที่ปกติขาวผ่องอวบอิ่ม บัดนี้กลับมีสีหน้าหดหู่ ร่างกายดำเกรียม แววตาของเขาก็พาดผ่านความปวดใจสายหนึ่ง