0182

⬢⬢⬢

ตอนที่ 182 ได้กลิ่นเส้นผมของตัวเองไหม้เกรียม

ชั่วครู่ต่อมา นางก็ลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ

ยังดีที่ร่างกายของมู่เชียนหลันไม่ได้มีสิ่งผิดปกติอันใด และก็ไม่ได้ถูกพิษ

"ที่เจ้ามองไม่เห็น อาจเป็นเพราะทะเลแถบนี้มีหมอกลวงตาบดบังอยู่ ตบะของเจ้าค่อนข้างต่ำ ดวงตายังมิได้ปรับตัว จึงมองไม่เห็น เจ้าตามข้าให้ดี" หลีชิงชิงกำชับประโยคหนึ่ง

"ขอรับ" มู่เชียนหลันพยักหน้า

หลีชิงชิงกวาดสายตามองไปรอบๆ จากนั้นจึงใช้วิชาส่งเสียงผ่านทะเลจิต ลองส่งเสียงผ่านจิตไปหาประมุขหอทะเลจิต

ทว่า นางก็มิได้ยืนรอให้ประมุขหอทะเลจิตตอบกลับอยู่กับที่ แต่พามู่เชียนหลันเดินไปตามหาดทราย

มู่เชียนหลันน่าจะไม่ชินกับการคลำทางเดินในความมืด นอกจากจะเดินช้าแล้ว ยังเดินเป๋ไปเป๋มาอยู่บ่อยครั้ง