0132

⬢⬢⬢

ตอนที่ 132 เรื่องอื้อฉาวสะเทือนฟ้าดิน

หลีชิงชิงลูบเส้นผมที่ปรกอยู่ตรงหน้าผากแผ่วเบา แววตาคล้ายยิ้มแต่ไม่ยิ้ม "ประมุขจู้ ศิษย์ของเจ้ายังพอใจกับการจัดเตรียมนี้ แล้วเจ้าไม่พอใจหรือ?"

ยามนี้จู้เหยาตกที่นั่งลำบากอยู่บ้าง หางตาของนางเหลือบมองฟู่ฉางเย่แวบหนึ่ง สุดท้ายก็ยังคงฝืนยิ้มพลางพยักหน้า

"จะไม่พอใจได้อย่างไร เพียงแต่ทำเช่นนี้จะรบกวนประมุขยอดเขาครัววิญญาณเกินไปเท่านั้น"

ประมุขยอดเขาครัววิญญาณเอ่ยรับคำในทันที "หากเจ้าไม่มานิกายเก้าวิญญาณ ข้าก็ไม่ลำบากแล้ว ทว่าตอนนี้เจ้าคือแขกผู้มีเกียรติ การปฏิบัติต่อแขกผู้มีเกียรติให้ยุ่งยากสักหน่อยก็เป็นเรื่องสมควร"

ใบหน้าของจู้เหยาพลันคล้ำลงอีกครั้ง สีหน้าเริ่มควบคุมไว้ไม่อยู่เห็นได้ชัด