0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 รุ่นนี้ข้าก็ชอบสุด ๆ!

หลีชิงชิงไม่มีความคิดมากมายนัก เพราะไม่อยากเสียเวลาสองวันนี้ไปเปล่า ๆ นางจึงบอกผู้อาวุโสอู่คำหนึ่ง แล้วจัดกระโจมมิติขึ้นใหม่ ตั้งโต๊ะเก้าอี้แล้วนั่งวาดยันต์อักขระ

เวลาผ่านไปในพริบตา สองวันก็ล่วงเลย ถึงเช้าวันที่สาม เซี่ยหนานเฟิงก็พาศิษย์น้องชายทั้งหกของเขากลับมา

ที่น่าแปลกใจกว่าคือ ฉินหยวนพาคนจากยอดเขาแพทย์วิญญาณไม่กี่คนกับไป๋เซียงหลิงและพวกตามมาถึงติด ๆ กัน

ห่างกันไปหลายวัน ไป๋เซียงหลิงทั้งคนขาวจนเปล่งประกาย แววตาล่อลวงพราวพลิ้ว มองแล้วระดับความงามกลับเพิ่มขึ้นไม่น้อย

เพราะเช่นนี้เอง ศิษย์จำนวนไม่น้อยที่รออยู่ทางฝั่งหอร้อยขั้วต่างพากันมองไปที่นาง ในดวงตายากจะซ่อนความตะลึงงันไว้ได้