0088

⬢⬢⬢

ตอนที่ 88 ล้วนเป็นตัวตนที่ล่วงเกินได้ยาก

ไป๋เซียงหลิงส่งเสียงเรียกระบบไปพลาง โอบกอดฟู่ฉางเย่ที่คิดจะจากไปเอาไว้แน่นไปพลาง

"อาจารย์... ข้า... ข้ากลัวเจ้าค่ะ..."

ฟู่ฉางเย่นึกว่านางกลัวเรื่องที่พวกเขาสองคนใกล้ชิดกันจะถูกผู้อื่นล่วงรู้ จึงดึงนางเข้าสู่อ้อมอกเพื่อปลอบประโลม

"อย่ากลัวเลย มีข้าอยู่ทั้งคน"

ไป๋เซียงหลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "อาจารย์ จะเป็นไปได้หรือไม่ว่ามีคนพบพวกเราเข้าแล้ว จะมีคนมาฆ่าพวกเราหรือไม่เจ้าคะ"

สิ้นเสียงลง นางก็พบว่าฟู่ฉางเย่ที่มีกล้ามท้องแปดก้อนอยู่เมื่อครู่ จู่ ๆ ก็มีพุงพลุ้ยปูดออกมา

ไป๋เซียงหลิง "..."

นางลูบคลำอย่างไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง เหตุใดคราวนี้เนื้อถึงต้องมางอกตรงนี้ด้วย