เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 สู้ไม่ได้ก็แค่วิ่งหนี เอาแบบไม่บาดเจ็บเป็นหลัก
ช่วงหลายวันต่อมาหลีชิงชิงเฝ้าอยู่ด้านนอกห้องบำเพ็ญตลอดเวลา
เพื่อไม่ให้เสียเวลา เปล่าประโยชน์ นางจึงกางโต๊ะตัวหนึ่งไว้ด้านนอกเพื่อฝึกฝนการสร้างยันต์วิญญาณ
หมิงเหนียนจะแวะมาดูเป็นระยะๆ ยามพบว่าประมุขยอดเขาพิณวิญญาณไม่ได้กำลังดีดพิณ ทว่ากลับกำลังวาดยันต์อักขระอยู่ ความตกตะลึงในแววตาของเขาก็ปรากฏชัดเจนยิ่งนัก
โดยเฉพาะเมื่อมองเห็นยันต์วายุคลั่งระดับสูงกองใหญ่ที่ค่อยๆ ซ้อนพะเนินขึ้นบนโต๊ะ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นมา
"เหตุใดประมุขยอดเขาพิณวิญญาณถึงวาดเพียงยันต์วายุคลั่งเล่าขอรับ"
"อ้อ! ใกล้จะเข้าร่วมการแข่งขันจัดอันดับสำนักแล้ว ข้าคิดว่าหากพวกหลานเฉินสู้ไม่ไหวก็ให้วิ่งหนี เน้นไม่บาดเจ็บเป็นหลักน่ะ" หลีชิงชิงตอบไปพลางๆ แล้วจรดพู่กันวาดยันต์วายุคลั่งต่อไป