0080

⬢⬢⬢

ตอนที่ 80 มีความคุ้นเคยอย่างประหลาด

“พวกเจ้าตั้งใจบำเพ็ญเพียรให้ดีเถอะ! ไว้วันหน้าข้าค่อยสอนคัมภีร์เก้าบทเสียงพิสุทธิ์ให้พวกเจ้า แม้ในหมู่พวกเจ้าจะมีคนไม่ชอบดนตรี อย่างน้อยก็ต้องเรียนคัมภีร์เก้าบทเสียงพิสุทธิ์ให้ได้สักหนึ่งบทเพลง ส่วนจะเรียนเพลงใดนั้น พวกเจ้าตัดสินใจกันเอง” หลีชิงชิงออกคำสั่งบังคับเป็นครั้งแรก

ในฐานะที่เป็นศิษย์ของยอดเขาพิณวิญญาณ หากดีดคัมภีร์เก้าบทเสียงพิสุทธิ์ไม่ได้แม้แต่เพลงเดียว เช่นนั้นก็เสียมารยาทเกินไปแล้ว!

“ขอรับ/เจ้าค่ะ พวกเราจะตั้งใจเรียนเป็นอย่างดี” หลายคนกล่าวขึ้นพร้อมเพรียงกัน

หลีชิงชิงโบกมือ ส่งสัญญาณให้พวกเขาออกไป

รอจนคนจากไปแล้ว นางถึงได้กลับไปยังศาลาเสียงพิสุทธิ์ เพื่อทบทวนบทเพลงเทพดับสูญตามจิตพิณของพิณวิญญาณเร้นลับเสียงมหึมาใหม่อีกครั้ง

สองชั่วยามให้หลัง เหนือน่านฟ้ายอดเขาพิณวิญญาณก็ปรากฏม่านแสงสีขาวดุจแสงจันทร์ขึ้นสายหนึ่ง