0067

⬢⬢⬢

ตอนที่ 67 อย่าได้มองพลาดไป จนดีใจเก้อเสียล่ะ

ประมุขนิกายเก้าวิญญาณชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็มองนางด้วยความไม่แน่ใจ "เจ้าแน่ใจหรือว่าเป็นเส้นชีพจรวิญญาณระดับสูงสุดจริง ๆ?"

ครั้งนี้มีผู้คนไปดินแดนซากเทพมากมายถึงเพียงนั้น คนที่รอดชีวิตกลับมาก็ต่างนำพาของติดไม้ติดมือกลับมาเป็นกอง ทว่าสิ่งของเหล่านั้นหลังจากออกจากดินแดนซากเทพแล้ว ไม่กลายเป็นใบไม้ร่วง กิ่งไม้แห้ง กระดูกแห้ง ก็กลายเป็นโคลนและวัชพืช คนที่เก็บของดีได้จริง ๆ นั้นมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย แม้แต่ฟู่ฉางเย่ก็ยังแทบไม่มีอะไรติดมือ หลีชิงชิงจะเป็นข้อยกเว้นหรือ?

อย่าได้มองพลาดไป จนกลายเป็นดีใจเก้อเสียล่ะ!

ผู้อาวุโสอู่และประมุขยอดเขากระบี่วิญญาณรวมถึงคนอื่น ๆ ก็มองนางด้วยสีหน้าตื่นตะลึงเช่นกัน

เรื่องนี้ก็ไม่เคยได้ยินประมุขยอดเขาพิณวิญญาณเอ่ยถึงมาก่อนเลยนะ!