0013

⬢⬢⬢

ตอนที่ 13 ไปก็เป็นภาระ

ชิวเส้าจ๋อสูดลมหายใจเบา ๆ “เช่นนั้นก็คือ อาจารย์สัมผัสถูกตัวพวกเรา พวกเราจึงได้ยิน?”

“ตามที่ศิษย์พี่ชายสามว่าไว้ เช้าวันรุ่งขึ้นก็ฟังไม่ได้แล้ว อาจเป็นได้ว่าสภาพเช่นนี้จะคงอยู่ได้ไม่นาน อีกอย่าง ข้าดูสีหน้าอาจารย์ ท่าทางเหมือนไม่รู้เรื่อง” หลานเฉินเอ่ยคาดเดาของตน

ชิวเส้าจ๋อเข้าในนิกายเก้าวิญญาณมานานหลายปี จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้

“อาจารย์ของพวกเราไม่ชอบที่ผู้คนพลุกพล่านมาก เพียงคนเยอะอึกทึก นางก็จะอึดอัดมาก ก่อนหน้านี้หลายปี นางถึงกับขอร้องให้ไปรับโทษที่เขตต้องห้ามเอง บอกว่าอยู่ที่นั่นสบายกว่า”

“พวกเจ้าว่า เป็นไปได้ไหมว่าอาจารย์ได้ยินเสียงวุ่นวายเหล่านี้มาตลอด จึงทำให้ร่างกายอ่อนแอ บำเพ็ญมาเจ็ดปีก็ยังไม่ได้?”