0011

⬢⬢⬢

ตอนที่ 11 อายุน้อยแค่นี้จะแข่งขันกดดันกันไปทำไม

“ไม่ต้องกลัว บอกข้ามา” หลีชิงชิงคิดว่าเขากลัว จึงเอ่ยปลอบ

เหยาหานสูดหายใจเข้าลึกหนึ่งครา แต่ยังคงบอกเล่าตามความเป็นจริง “คือศิษย์พี่ใหญ่อวิ๋นชิ่งแห่งนิกายเมฆาครามขอรับ”

“อืม อาจารย์จำไว้แล้ว” หลีชิงชิงไม่เอ่ยอันใดต่ออีก กลับมอบโอสถฟื้นฟูระดับสูงให้เขาหนึ่งขวด

อวิ๋นชิ่งผู้นั้นนางพอมีความทรงจำอยู่บ้าง หลังจากไป๋เซียงหลิงผอมลงแล้ว หมอนั่นก็คือสุนัขรับใช้ผู้ภักดีของนาง คลั่งไคล้รูปลักษณ์ของนาง ขอเพียงไป๋เซียงหลิงมอบผลประโยชน์หวานฉ่ำให้สักเล็กน้อย ฆ่าคนวางเพลิง ฆ่าล้างตระกูลผู้อื่น มันก็ล้วนกล้าทำทั้งสิ้น

วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล ย่อมมีโอกาสได้สั่งสอนเจ้าเดรัจฉานนั่นแน่

“เจ้าพักผ่อนให้ดี กินโอสถฟื้นฟูรักษากระดูกขาให้หายดีก่อน ส่วนเส้นเอ็นเท้าวันหน้าจะหาโอสถสร้างเนื้อเก้าผันมาให้เจ้า”

กล่าวจบหลีชิงชิงก็ผละจากไป