เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 004 แม่หนูน้อยโตจนปานนี้แล้ว
หลีชิงชิงชำเลืองมองเหนือศีรษะของเขา พบว่าค่าความชื่นชอบที่เขามีต่อตนเองคือ 20 จึงเพิ่มความอดทนขึ้นมาอีกสองสามส่วน
"ข้าเห็นว่าเจ้ามีรากวิญญาณห้าธาตุ ทั้งพรสวรรค์ยังดี ไฉนยามนี้ถึงมีตบะเพียงระดับหลอมปราณระยะต้น?"
เซี่ยหนานเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง เขาไม่คาดคิดเลยว่านางเพียงแค่มองปราดเดียวก็สามารถล่วงรู้คุณสมบัติรากวิญญาณของตนได้
อีกทั้งนางยังบอกว่าตนเองพรสวรรค์ดี?
ก็แค่รากวิญญาณปนเปื้อนห้าธาตุ นี่มิใช่รากวิญญาณชั้นต่ำสุดที่ถูกผู้คนชิงชัง และเป็นสัญลักษณ์ของพรสวรรค์ที่แย่ที่สุดหรอกหรือ?
เมื่อเห็นว่าในแววตาของนางไร้ซึ่งความรังเกียจและการเย้ยหยัน ในใจของเขากลับพลันบังเกิดความปีติยินดีที่ได้รับความเมตตาจากจิตไมตรีขึ้นมาสายหนึ่ง
"ข้ายังมิได้กราบเข้าสู่นิกาย การบำเพ็ญล้วนคลำทางด้วยตนเอง ต่อมาถูกคนวางแผนลอบทำร้ายจนสูญสิ้นอิสรภาพขอรับ"
หลีชิงชิงเห็นค่าความชื่นชอบพุ่งขึ้นมาอีกสองแต้ม น้ำเสียงจึงอ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัวไปอีกหลายส่วน