เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 - ก่อตั้งแก๊ง
บทที่ 149 ก่อตั้งแก๊ง
หลินเจ๋อเจี๋ยไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง เขาเอ่ยปากอีกครา
"รากไม้กลางหุบผาลึกซ่อนอยู่ในรอยแยกศิลาอันหนาวเหน็บ ครั้นวสันต์มาเยือนใบอ่อนผลิฝ่าความมืดมน อย่าได้เย้ยหยันว่าร่างอ่อนแอไร้กระดูกพิสดาร วันหน้าจะทะยานเสียดเมฆเหนือขุนเขาหมื่นจั้ง บทกวี ‘ต้นกล้าใต้ธารผา’ นี้ขอมอบแด่ทุกท่าน ขอให้ทุกท่านมีหวังสอบได้เป็นขุนนาง"
บรรดาบัณฑิตในหอสุราพิชิตชัยทั้งห้องเงียบกริบ พวกเขาล้วนแต่งกลอนได้ แต่การหยิบยกบันทึกประวัติศาสตร์มาใช้ในบทกวีได้อย่างคล่องแคล่วเช่นนี้ ประกอบกับความคิดอันฉับไว จึงน่าหวาดหวั่นที่สุด
หากความสามารถห่างกันเพียงเล็กน้อยย่อมเกิดความอิจฉา แต่หากห่างกันมากเกินไปก็เหลือเพียงความเลื่อมใส
อาจารย์เฒ่าแซ่เฉินมองจนร้อนผ่าวไปทั้งดวงตา ราวกับหลินเจ๋อเจี๋ยคือร่างอวตารของตนเอง กำลังเปล่งประกายท่ามกลางบรรดาบัณฑิตทั้งหลาย
หลินหงฝูหัวเราะซื่อ ๆ การมีบุตรเช่นนี้ย่อมทำให้เขาพึงพอใจอย่างยิ่ง