เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133 - บทประพันธ์ปลุกสติ
ฮูหยินหลิวเดินตามจางจิ้งเซียงมาด้วยความกังวล พลางร้องเรียกเสียงดัง "จิ้งฮุย เจ้าเป็นอะไรไป อย่าทำให้พี่สะใภ้ตกใจสิ ข้าสุขภาพไม่ดี หากตกใจมากเข้าจะล้มป่วยเอาได้"
"พี่สะใภ้ อย่ามาขัดความคิดของข้าได้หรือไม่ เงียบหน่อยได้ไหม" จางจิ้งเซียงยังคงขมวดคิ้วครุ่นคิด แล้วหันหลังกลับไปอีกครั้ง
คหบดีหลิวโอบภรรยาที่กำลังกังวลไว้ พลางจ้องหลินเจ๋อเจี๋ยเขม็ง กล่าวด้วยน้ำเสียงตำหนิอยู่กึ่งหนึ่งว่า "คนผูกกระดิ่งต้องเป็นผู้แก้กระดิ่ง เจ้าเด็กนี่พูดจาอะไร ทำให้อาจารย์ของเจ้ายิ่งจมลึกอยู่ในความหลงใหล รีบทำให้เขาได้สติเร็วเข้า"
ท่านอาจารย์เฒ่าเฉินเห็นแล้วทนมองต่อไปไม่ไหว น้ำเสียงเจือโทสะเล็กน้อย "คหบดีหลิว นักพรตแห่งอุ่นหลิ่งกำลังจมอยู่ในห้วงความคิด ในเมื่อเขาไม่มีทางทำอะไรได้ ท่านก็ไม่ควรบีบบังคับเด็กสิ!"