เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 - บทกวีชาวนา
หลิวอิ๋งอวี่กำหมัดทั้งสองข้างแล้วปิดปากเอาไว้ ส่วนจูเย่ก็ยกมือทั้งสองข้างปิดหน้า ท่าทางตื่นเต้นยิ่งนัก
คหบดีหลิวไม่ลำเอียงแม้แต่น้อย ยังคงนับต่อไปเรื่อย ๆ
ทุกคนต่างคิดว่าหลินเจ๋อเจี๋ยกำลังจะแพ้ แม้แต่ญาติที่กำลังยกอาหารมาขึ้นโต๊ะก็หยุดมือ ไม่ยกอาหารต่อ สีหน้าดูหดหู่ยิ่งนัก
หลินเจ๋อเจี๋ยเงยหน้าขึ้นจากภวังค์ครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า "บทกวีเรื่อง ‘อ่านหนังสือ’ หนึ่งบท หนังสือเป็นขุนเขาสูงมีทางอยู่ที่ความขยัน ทะเลแห่งการเรียนรู้ไร้ขอบเขตต้องใช้ความทุกข์ยากเป็นเรือ หากกลางท้องทุ่งมีหนทางสู่ชื่อเสียงและผลประโยชน์ เหตุใดเด็กเลี้ยงวัวจึงต้องตรากตรำอ่านหนังสือ"
หลิวไฉตงและจางจิ้งเซียงสบตากัน ก่อนอดปรบมือชมเชยไม่ได้ "สองวรรคแรกของบทนี้เขียนได้ยอดเยี่ยมเหลือเกิน"
ส่วนสองวรรคหลังนั้น แม้จะกล่าวได้ตรงประเด็น ทว่ากลับไม่ถูกต้องทางการเมือง จึงถูกมองข้ามไปในท้ายที่สุด