กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 - รักและชังในบ้านเกิด
จางจิ้งเซียงถอดชุดบัณฑิตออกแล้วแต่งกายเป็นชาวบ้าน หลิวอิ๋งอวี่กับจูเย่ก็สวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบเช่นเดียวกัน เพียงแต่รูปลักษณ์ผิวพรรณอันบอบบางและความมั่นใจของพวกนางไม่ค่อยเข้ากับคนชนบทนัก
ยุคสมัยนี้คนยากจนปลอมเป็นผู้มั่งคั่งนั้นยาก คนมั่งคั่งปลอมเป็นคนยากจนก็ยากไม่แพ้กัน
"ท่านอาจารย์ เหตุใดจึงแต่งตัวเช่นนี้มาเล่า" หลินเจ๋อเจี๋ยถามด้วยความประหลาดใจเสียงเบา "แล้วก็อิ๋งอวี่ด้วย จูเย่ก็มาเช่นกันหรือ"
"เสี่ยวอวี่เอาแต่ร้องไห้งอแง ข้าจึงต้องพานางมาด้วย" จางจิ้งเซียงกล่าวอย่างจนใจ "คำกล่าวที่ว่าเจ้าควรทบทวนตนเองวันละสามครานั้น เจ้าเข้าใจได้อย่างแท้จริง ข้าผู้เป็นอาจารย์ได้ฟังแล้วก็ยังเลื่อมใส"