เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 - ส่งคนเข้าสู่ที่ว่าการอำเภอทีละคน
บทที่ 117 ส่งคนเข้าสู่ที่ว่าการอำเภอทีละคน
คหบดีหลิวหรี่ตาลง แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตา เมื่อเห็นภรรยาคหบดีหลิวกับบุตรสาวหลิวอิ๋งอวี่หัวเราะอย่างมีความสุข สีหน้าจากที่เย็นชาก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยน
"เจ๋อเจี๋ยอายุยังน้อยแต่จิตใจละเอียดรอบคอบ ระมัดระวังไว้ย่อมไม่ผิดใหญ่หลวง"
"เจ๋อเจี๋ย นอกจากใช้เส้นผมหนีบไว้แล้ว ยังมีวิธีอื่นป้องกันไม่ให้ผู้อื่นขยับหนังสือของเจ้าหรือไม่" จางจิ้งเซียงยังไม่ยอมเลิกรา เอ่ยต่อไปตามหัวข้อเดิม
หลินเจ๋อเจี๋ยก้มหน้า ไม่สบกับสายตาอันแหลมคมของคหบดีหลิว
"ถ้าเช่นนั้นก็หนีบไว้หลายเส้นหน่อย จำจำนวนหน้าที่หนีบไว้ให้ได้ คนทั่วไปย่อมจำตำแหน่งที่หนีบตอนจัดกลับคืนไม่ได้ อีกทั้งยังดูออกได้จากลำดับและมุมที่วางหนังสือ"
คหบดีหลิวยิ้มอย่างจนใจ "พวกเจ้าสองบัณฑิตเหน็ดเหนื่อยหรือไม่ คนอื่นมีความคิดเจ็ดช่องทวาร พวกเจ้ากลับมีถึงเก้าช่องทวาร จะคิดมากมายเช่นนี้ไปทำไม"