เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 - ความยึดติดและการปล่อยวาง
หวงเซิงวั่งแววตาเปี่ยมความจริงใจ เอ่ยอย่างน่าสงสารว่า "หลินเสินถง การที่ข้าออกมาคลุกคลีอยู่ในโลกภายนอกเป็นวิชาที่สืบทอดกันในครอบครัว ข้ามิอาจเลือกได้ วันหนึ่งข้าอาจต้องตายอย่างอนาถ แต่ข้าไม่อยากให้ลูกชายตายอย่างอนาถเช่นกัน การคบหากับผู้ใดนั้นสำคัญยิ่ง"
"ข้าเข้าใจความคิดอันลึกซึ้งและยาวไกลของคนเป็นบิดามารดา แต่ข้ายังเด็ก ไม่อาจรับปากท่านได้ เรื่องใดท่านก็ไปคุยกับท่านลุงใหญ่เถิด สนทนากันกลางถนนไม่สะดวก" หลินเจ๋อเจี๋ยกำชับ ก่อนจะถอยกลับไปอยู่ท่ามกลางหลิวอู่และพวก
หวงเซิงวั่งพยักหน้าอย่างตื่นเต้น หลินเจ๋อเจี๋ยยอมเข้าใกล้เขาครั้งหนึ่ง ย่อมมีครั้งที่สองและสาม บันไดสู่ความก้าวหน้าในชีวิตนี้นับว่าคว้ามาได้แล้ว ส่วนเหตุใดพี่น้องตระกูลเฉินทั้งสามจึงเข้าไปทำงานในที่ว่าการอำเภอได้ เขาสืบถามจากหลายทางจนรู้มาบ้าง