กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 - เอ้อหู
"แน่นอนว่าต้องฟังสิ" หลิวอิ๋งอวี่ตอบโดยไม่ลังเล
"ไม่เสียใจหรือ?"
"แค่ฟังดนตรีจะเสียใจอะไร" หลิวอิ๋งอวี่ทำหน้าพูดไม่ออก
ท่านยายเห็นเด็กทั้งสองพูดต่อปากต่อคำกันก็อดกุมขมับไม่ได้ สีหน้าเต็มไปด้วยความจนใจ ปกติคนในครอบครัวไม่ยอมให้หลินเจ๋อเจี๋ยบรรเลงดนตรี แต่ดูเหมือนเขาจะชื่นชอบเครื่องดนตรีชนิดนี้เป็นอย่างมาก
หลินเจ๋อเจี๋ยลุกขึ้นอย่างอดใจรอไม่ไหวแล้วเดินไปทางห้อง
หลิวอิ๋งอวี่อดเตือนเขาไม่ได้ "ขลุ่ยของเจ้าไม่ได้อยู่ที่นั่นหรือ?"
"ใครบอกว่าข้าจะบรรเลงขลุ่ยกันเล่า" หลินเจ๋อเจี๋ยหยิบเครื่องดนตรีออกมาจากห้องอย่างรวดเร็ว