กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 - บทลงโทษของหลินหงไท่
ท่านอาสามถูกตีจนทนไม่ไหว จึงกล่าวขอโทษอย่างไม่เต็มใจแม้แต่น้อย ไร้ซึ่งความจริงใจโดยสิ้นเชิง "ขอโทษ ซู่เหลียน"
"นี่เรียกว่าขอโทษหรือ?" หลินจางซื่อโกรธจนหัวเราะออกมา ก่อนจะฟาดฝ่ามือลงไปอีกครั้ง
หลินหงไท่กลัวถูกมารดาตีจนขวัญหนีดีฝ่อแล้ว จึงรีบกล่าวว่า "ซู่เหลียน ข้าผิดต่อเจ้า ข้าสาบานว่าต่อไปจะไม่ไปยุ่งกับสตรีไม่ดีอีก จะเฝ้าอยู่กับเจ้าเพียงผู้เดียว พวกเราจะอยู่ครองคู่กันดุจยวนยาง ไม่อิจฉาเซียนดีหรือไม่ เจ้าให้อภัยข้าสักครั้งเถิด ใบหน้าข้าถูกท่านแม่ตีจนบวมไปหมดแล้ว"
สะใภ้สามเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "ท่านแม่ ไม่ต้องตีแล้ว เขาเปลี่ยนได้ก็ย่อมเปลี่ยนได้ หากไม่คิดเปลี่ยน ตีไปก็ไม่มีวันเปลี่ยนหรอกเจ้าค่ะ"