เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 - ว่าด้วยการสอบขุนนางต้องท่องตำรามากเพียงใด
อาสะใภ้สามตอบอย่างรู้กาลเทศะว่า "พี่ชายใหญ่ พี่ชายรอง ข้ากับท่านแม่ไม่ได้กลับเมืองซิ่วซานมานานแล้ว และได้ส่งข่าวไปบอกว่าเราจะไม่เอาเงินกลับไปแม้แต่อีแปะเดียว พวกเราต่างก็มีลูกที่ต้องเลี้ยงดู"
หลินจางซื่อไม่ทันตระหนักว่าบุตรชายทั้งสองเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใด ตราบใดที่นางยังอยู่ พวกเขาก็เป็นเหมือนว่าวที่มีสายผูกไว้ อย่างไรก็ยังเป็นบุตรชายของนาง
เสี่ยวจางซื่อสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบุตรชายของท่านอารองทั้งสอง หรือก็คือลูกพี่ลูกน้องของนางเปลี่ยนไปมาก คำพูดของพวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและมีน้ำหนัก บุคลิกแตกต่างจากชาวบ้านทั่วไป
หลังจากหลินจางซื่อถูกทุบตีคราวก่อน ท่าทีที่มีต่อครอบครัวฝ่ายมารดาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน นางเก็บสีหน้าที่เตรียมจะด่าคนลงแล้วกล่าวอย่างกระอักกระอ่วนว่า "แม่จะไม่ให้เงินบ้านท่านลุงของพวกเจ้าอีกแล้ว พวกเขามีมือมีเท้า ย่อมหาเลี้ยงตัวเองได้"