เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 - กลับบ้านเยี่ยมญาติ
เฉินเจี้ยนกวนกล่าวเกลี้ยกล่อมว่า "ในปีนั้น หากไม่ใช่เพราะตระกูลหลินให้ข้าวพวกเรายืมสามตาน พวกเราคงอดตายไปนานแล้ว พวกเราจะลืมบุญคุณและทำตัวอกตัญญูไม่ได้ ในสายตาคนนอก พ่อแม่ของพวกเจ้าไม่ได้ทำผิดศีลธรรมอันใด เพียงแต่เป็นพวกที่เอาแต่น้องชายจนเกินเหตุเท่านั้น"
เฉินซิ่วจือเห็นได้ชัดว่าไม่อยากยอมรับ "ท่านพ่อ พวกเขาปฏิบัติต่อข้ากับลูกเช่นนั้น ข้าไม่อยากกลับไป"
"เชื่อฟังเถิด กลับไปช่วยเกี่ยวข้าวให้เสร็จแล้วค่อยกลับมา รวมแล้วก็ไม่กี่วันเท่านั้น" เฉินเจี้ยนกวนเกลี้ยกล่อมอย่างอดทน "อย่างไรเสียพวกเขาก็เป็นบิดามารดาแท้ๆ ของสามีเจ้า เป็นปู่ย่าตายายแท้ๆ ของลูกเจ้า จะไม่ไปมาหาสู่กันไปชั่วชีวิตไม่ได้ เข้าใจหรือไม่"
เฉินซิ่วจือตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์อย่างยิ่งว่า "ไม่เข้าใจ"
เห็นได้ชัดว่านางจำต้องเชื่อฟังคำของบิดา