เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 - การประนีประนอมของอาจารย์เฉิน
ผู้ที่เดินเข้ามาคืออาจารย์เฉินผู้เฒ่า เขาสวมผ้าโพกศีรษะของบัณฑิต สวมเสื้อคลุมยาว และรองเท้าบูต ทั้งร่างแต่งกายอย่างซิ่วไฉ ท่าทางสุขุมเยือกเย็นเปี่ยมปัญญาสมเป็นอาจารย์ เพียงกวาดตามองมา ทุกคนก็อดสะท้านไม่ได้
สายตาของเขาหยุดอยู่ที่หลินหงไท่ เขาขมวดคิ้วแล้วเอ่ยต่อว่า "เจ้าสวมเสื้อผ้าของผู้ร่ำเรียน ทั้งยังสอบผ่านระดับทงเซิงแล้ว เหตุใดจึงไม่เกลี้ยกล่อมบิดามารดาเล่า พวกเขาไม่ได้ร่ำเรียนจึงไม่เข้าใจเหตุผล หรือว่าเจ้าเองก็ไม่เข้าใจเหตุผลเช่นกัน?"
หลินหงไท่มองเสื้อผ้าของอาจารย์เฉินผู้เฒ่าด้วยความอิจฉา ก่อนก้มหน้าลงแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจนใจว่า "อาจารย์ บิดามารดาให้ครอบครัวของพี่ใหญ่กลับมาอาศัยอยู่ที่บ้านก็ไม่ได้ไม่เหมาะสม ศิษย์เห็นว่าเป็นเรื่องสมเหตุสมผล นี่เป็นเรื่องในครอบครัวของข้า"