เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 - แยกบ้าน
"ท่านตา..." หลินเจ๋อเจี๋ยดึงชายกางเกงของเฉินเจี้ยนกวน พลางเงยหน้าขึ้นส่ายหน้าเบา ๆ
เป็นความจริงที่หลินเจ๋อเจี๋ยไม่ชอบหลินจางซื่อผู้เป็นย่า แต่เขาไม่เห็นด้วยกับการใช้กำลัง จะไม่ลงรอยและแยกบ้านเพื่อหลีกหนีกันก็ได้ ทว่าการทำร้ายปู่ย่านั้นมิได้
เฉินเจี้ยนกวนซึ่งถูกคนยุยงจนเดือดดาลสงบลง เขาอุ้มหลินเจ๋อเจี๋ยขึ้นมาแล้วฝืนยิ้มกล่าวว่า "ไม่ว่าอย่างไรพวกเจ้าก็เป็นปู่ย่าของหลานชายข้า ทั้งสองตระกูลของเราก็มีไมตรีต่อกันมาจากบรรพบุรุษ หลินจางซื่อ หากเจ้าต้องการช่วยเหลือพี่น้องฝ่ายมารดาของเจ้า ก็อย่าได้ลามมาถึงลูกสาวและหลาน ๆ ของข้า จนพวกนางต้องอดอยากเลย ชิ่งฝานพี่ชาย เราสองคนรู้จักกันมาตั้งแต่เล็กและมีไมตรีสนิทสนมกัน เฮ้อ! แยกบ้านกันเถิด!"
"แยกบ้านหรือ?" หลินจางซื่อตะโกนเสียงสูง สีหน้าไม่ยินยอมประหนึ่งหญิงปากตลาดกำลังจะด่าทอ เมื่อเห็นว่าฝ่ายดองมีท่าทีอ่อนแอ นางก็รู้สึกว่าตนเองกลับมามีอำนาจอีกครั้ง