เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 - ชีวิตแสนสุขที่บ้านยาย
หลินเจ๋อเจี๋ยนั่งอยู่บนตักของยาย เอนกายพิงอ้อมอกนาง ดวงตาหรี่ปรือเล็กน้อยขณะลิ้มรสขนมที่ยายป้อนเข้าปาก ขาทั้งสองแกว่งไปมาอย่างสบายใจยิ่ง ไม่ได้สนใจว่าลุงใหญ่กับมารดากำลังพูดคุยสิ่งใดกัน
มารดามีทองคำแท่งที่มอบให้นางเองถึงห้าแท่ง มีเรื่องใดบ้างที่ทองคำแก้ไขไม่ได้เล่า
ขนมในปากทำจากแป้งข้าวเหนียวทอดแล้วคลุกงาอีกครั้ง เมื่อกินเข้าไปจะได้กลิ่นหอมของงาและความนุ่มหอมของข้าวเหนียว แป้งข้าวเหนียวทอดได้กำลังพอดี ไม่เหนียวติดฟัน
"เจี๋ยเอ๋อร์ เจี๋ยเอ๋อร์ ลุงใหญ่ของเจ้าถามว่าเจ้าสามารถอ่านผ่านตาแล้วจำได้เลยหรือไม่" ยายผลักหลินเจ๋อเจี๋ยที่กำลังจมอยู่กับอาหารเล็กน้อย
หลินเจ๋อเจี๋ยตั้งใจลิ้มรสของว่างพลางตอบอย่างราบเรียบว่า "ได้สิ เรื่องง่ายดายเพียงนี้ เพียงแต่การจดจำในชั่วพริบตานั้นเหนื่อยมากจนอยากนอนหลับ"