เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามเฉินวันถัดมา พระสนมเสียนในฉลองพระองค์แพรขาวทรงยืนอยู่หน้าโถงบำรุงจิต เบื้องหลังมีขันทีและสาวใช้ติดตามมาราวสามสิบกว่าคนเป็นกลุ่มใหญ่
องครักษ์หลงเซียงผู้เฝ้าประตูกวัดแกว่งดาบขวางทาง “ฮองเฮามีพระราชเสาวนีย์ ห้ามผู้ใดเข้าโถงเด็ดขาด!”
พระสนมเสียนมิตรัสสิ่งใดแม้แต่เปลือกตาก็มิปรายมอง “จับกุมตัวไว้”
องครักษ์รักษาพระองค์กรูกันขึ้นไป ประตูโถงพลันเปิดออกเสียงสนั่น เหล่าขุนนางที่คุกเข่าอยู่ด้านนอกตลอดสามวันต่างหลั่งไหลเข้าสู่โถงประดุจคลื่นกระหน่ำ ยามฮองเฮาเยี่ยนนำองค์รัชทายาทและเยี่ยนฉงรุดมาถึง ภายในโถงก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนแล้ว
“พระสนมเสียน! เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ!” ฮองเฮาเยี่ยนตวาดถามเสียงกร้าว
“เหนียงเหนียงกักขังฝ่าบาทไว้ถึงสามวัน ประตูก็มิยอมให้เปิด แท้จริงแล้วผู้ใดกันแน่ที่คิดจะก่อกบฏ” พระสนมเสียนมิยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว