กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ริมฝีปากของฟางเยี่ยนสั่นระริก บอกไม่ถูกว่าเป็นเพราะความโกรธหรือความกลัวกันแน่ เผยอิงเฝ้ารอดูเพียงลู่ถงขายหน้า นางไม่เชื่อนางเลยแม้แต่น้อย นางแค่นหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง พลางขึ้นเสียงสูง “ลู่ถง จิตใจเจ้าช่างโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว แม้แต่เด็กที่ยังไม่ลืมตาดูโลกก็ยังสาปแช่ง ช่างเป็นตัวซวยเรียกล่อหายนะโดยแท้!”
ลู่ถงช้อนสายตาขึ้นมองนาง แววตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “หากเปลี่ยนเป็นข้า ตอนนี้คงหันหลังแล้วเดินจากไปทันที”