ตอนที่ 338 พระราชทานบำเหน็จเทศกาลพระชนมายุ

เหล่าขุนนางในโถงต่างพากันเงียบเสียง แต่ละคนสายตาเป็นประกายจับจ้องไปที่เสิ่นเยี่ยนฉือ เจ้าหนูผู้นี้ฝีปากคมคายยิ่งนัก ก่นด่าได้สาแก่ใจเหลือเกิน

สีหน้าของราชทูตชนเผ่าฉือหรงคล้ำเขียวม่วงคล้ำด้วยความโกรธ แผงอกของเฮ่อเหลียนเจิงกระเพื่อมขึ้นลงด้วยแรงโทสะ ชี้หน้าเขาพลางตวาดเสียงกร้าว “เจ้าช่างบังอาจนัก! เปิ่นหวังคือองค์ชายสามฉือหรง บังอาจดูหมิ่นข้าต่อหน้าธารกำนัล เจ้าควรรับโทษสถานใด!”