กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในหมู่ขุนนางพลันมีผู้หนึ่งก้าวออกมา ส่งเสียงแหลมสูงหาเรื่อง “เจ้าหุบเขาหลินแห่งหุบเขาแพทย์เร้นลับไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลกมานานแล้ว แม้แต่ศิษย์เอกก็ยังไม่ยอมรับเพิ่ม แล้วไฉนจึงเจาะจงรับท่านหญิงชิงอันเป็นศิษย์เล่า ใต้เท้าเสิ่นคงมิใช่กุเรื่องโกหกหลอกลวงเบื้องพระพักตร์ฝ่าบาทหรอกกระมัง”
เสิ่นเยี่ยนฉือเอียงหน้า สายตาเย็นเยียบดุจคมมีด มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “อะไรกัน เจ้าหุบเขาหลินจะรับศิษย์สักคน ยังต้องส่งเทียบมารายงานเจ้าก่อนงั้นหรือ”
ผู้นั้นหน้าแดงก่ำราวกับตับหมู ริมฝีปากสั่นระริกอยู่นานสองนาน ไม่อาจเค้นคำพูดออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ